رفته بودم تو آسمان ستاره نقاشي كنم

              پايم سُر خورد ؛ دستم لغزيد؛ فرشته ها رو كـُشتم

                    فرشته هارو كـُشتم.....

                          سالها منتظر  مرگم نشستم

                          اونم نيومد من هم ثانيه ها، دقيقه ها رو كـُشتم

                                      اونم نيومد من هم به انتقام فاصله ها ، دقيقه ها رو كـُشتم

                                                        فاصله ها ماند هنوز پيش من.

                           سجاده ي گله و شكايت پيش خدا ببردم  

                بغض امانم نداد ، خدا خدا كردم .... خدا رو كـُشتم

                      وقتي كه بغض هم شكست

                           به حرمت سالها سكوتم، لبم رو بستم  ؛  صدا رو كـُشتم

                                       گلاي نيلوفر و شبدر و اقاقيا رو دوست دارم

                                                        اينم سهم من نبود تو باغچه رفتم و گلا رو كـُشتم

                                                                           يادته گفته بودم جشن ميلاد مي رم مزار ؟

                          رفتم ، ديدم ، شايدم از حسادت زدم لاله هارو كـُشتم

                          ديگه نرو ستاره ها رو بنگر

                          اينو بدون ستاره هارو ....... كـُشتم

                          خاطره ها ماند بين اينهمه كشته ها

                         خاطرتو را کجا برم؟ وقتی تو و  محبت و صدق و صفا رو كـُشتم ؟!

                                                           با خاطره ها كه نمي شه كاري كرد

                                           یادمه با يك ضربدر بزرگ،

                                                                قلب روي دفتر و دیوار و ، كـُشتم .